تحقیق با موضوع حل اختلاف، سازمان جهانی تجارت، ایالات متحده، اتحادیه اروپا

دانلود پایان نامه ارشد

مبنی بر تصویب گزارش هیاتهای حل اختلاف را نمیتوان «تصمیم» در معنای ماده مزبور دانست، البته این رکن تایید نمود که گزارشهای مصوب «بخشی ذاتی از مجموعهی گات» میباشند(ص 15 گزارش). اصطلاح «مجموعهی گات»(GAAT acquis) در واقع ابداع رکن استیناف میباشد، که رکن مزبور بعدا در قضیه میگو (ایالات متحده) معنای آن را مشخص نمود. در ادامه بخش بخشهای 108 تا 109 گزارش مربوطه نقل میگردد:
در این رابطه باید اشاره داشت که این رکن در گزارش مربوط به قضیه مشروبات الکلی ژاپن اشاره داشته است که:
«گزارشهای هیاتهای حل اختلاف بخشی ذاتی از مجموعه گات میباشند. این گزارشها اغلب در اختلافات بعدی مورد توجه هیاتها قرار میگیرند. همچنین گاه موجد انتظارات مشروع در میان اعضای سازمان جهانی تجارت شده و لذا باید در اختلافات مربوطه مدنظر قرار گرفته شوند.»
این استدلال مبتنی بر گزارشهای رکن استیناف نیز میباشد. بنابراین میتوان گفت که توجه هیات حل اختلاف به گزارش مصوب رکن استیناف، یعنی گزارشی که مستقیما مرتبط با موضوع مطرح نزد هیات بود، اشتباه نبوده است. در واقع استفادهی هیات حل اختلاف از تصمیمات رکن استیناف به عنوان ابزاری در طرح استدلالتش کاملا صحیح و به جا بوده است. بعلاوه آنکه هیات حل اختلاف در اتخاذ تصمیم به هیچ روی خود را صرفا محدود به توصیهها و تصمیمات رکن حل اختلاف نکرده است.
بدین ترتیب مشاهده میشود که مقصود رکن استیناف از اصطلاح مجموعه در واقع انتظارات مشروع اعضای سازمان جهانی تجارت مبنی بر اینکه در اختلافات آتی به رویهی قبلی قضایی توجه لازم صورت گیرد حتی اگر هیچ تعهد حقوقی مبنی بر تبعیت از احکام و یافتههای پیشین هیاتهای حل اختلاف گات وجود نداشته باشد. این مسئله بار دیگر در قضیه FSC ایالات متحده نیز مطرح شد، در این اختلاف هیات رسیدگیکننده بر این عقیده بود که تصمیم مبنی بر تصویب گزارش هیاتهای حل اختلاف باید در حوزه شمول ماده 16 موافقتنامه موسس سازمان جهانی تجارت تلقی گردد. البته این تصمیمات برای هیاتهای بعدی در قضایای بعدی لازمالاجرا نمیباشند. با این حال نمیتوان آنها را کاملا هم از نظر دور داشت. ماده 16 موافقتنامه سازمان جهانی تجارت اشعار میدارد که:
«تصمیمات، رويهها و عملكرد عرفي طرفهاي متعاهد گات 1947 و اركان تشكیل شده در چارچوب گات 1947 راهنماي سازمان جهاني تجارت خواهند بود…»
بدین ترتیب اثر حقوقی گزارشهای مصوب گات در واقع ارائه «راهنمایی» میباشد. رکن استیناف در گزارش خود در قضیه فوقالذکر، استدلالی پیچیده را دنبال کرد گرچه در نهایت همان نتیجهی هیات حل اختلاف را بدست آورد. (بخشهای 108 تا 115)
تصمیمات قبلی هیاتهای گات معمولا جهت تقویت آرا و استدلالات مورد استفاده قرار میگیرند، امری که میتوان به خوبی در رویه سازمان جهانی تجارت مشاهده کرد. در خصوص بحث حاضر به نظر میرسد که استدلال بهتر آن است که گزارشهای کارگروه فوق در حوزه شمول ماده (4)(ب)1 گات 1994 تلقی گردد: بویژه آنکه در واقع کارگروه مزبور بدنبال رسیدگی قضایی به اختلافات بین دولت دولت نبود96؛ بلکه علت تشکیل این کارگروه رسیدگی به ترتیبات مالیاتی مرزی در سطح گات بود. در رویهی بعدیِ شمار زیادی از هیاتهای حل اختلاف و رکن استیناف به این گزارش ارجاع داده شده بیآنکه آن را در ذیل یکی از دو ماده فوق یعنی ماده (4)(ب)1 گات 1994 با ماده 16 موافقتنامه سازمان جهانی تجارت جای دهند97. اما همانگونه که قبلا اشاره شد، این گزارشها حتی اگر بخشی از دستاوردهای گات محسوب شوند باز هم دارای آثار حقوقی میباشند. در واقع استفاده و ارجاع به این گزارشها در رویهی قضایی سازمان جهانی تجارت موید این امر است که در آینده نیز چنانچه به عنوان نمونه بحث مربوط به مالیات دستمزدها مطرح گردد، به این گزارشها استناد خواهد شد. بدین ترتیب حداقل میتوان گفت که ماده 3 گات، مانع تنظیم برخی مالیاتها از جمله مالیات دستمزد توسط دولت واردکننده میشود98.
2-3-2-2 کالاهای مستقیما رقابتی یا جایگزینپذیر99
رکن استیناف در گزارش مربوط به قضیه مشروبات الکلی (کره) اشعار داشت که کالاهای مشابه زیرمجموعهای از کالاهای مستقیما رقابتی یا جایگزینپذیر میباشند: بدین صورت که چنانچه دو کالا، کالای مشابه باشند لذا میتوان آنها را کالای مستقیما رقابتی یا جایگزینپذیر نیز محسوب کرد(بخش 118):
«در واقع کالاهای مشابه زیرمجموعهای از کالاهای مستقیما رقابتی یا جایگزینپذیر میباشند، این کالاها در واقع کالاهای مستقیما رقابتی یا جایگزینپذیر نیز میباشند، حال آنکه ضرورتا تمامی کالاهای مستقیما رقابتپذیر یا جایگزینپذیر را نمیتوان کالای مشابه دانست.»
لذا میتوان مشاهده کرد که رویهی قضایی مربوط به تعریف کالاهای مستقیما رقابتی یا جایگزینپذیر در تعریف کالاهای مشابه نیز مرتبط بوده و قابل استناد میباشد.
رکن استیناف در گزارش مربوط به قضیه مشروبات الکلی 2 ژاپن نظر خود در خصوص کالاهای مستقیما رقابتی یا جایگزینپذیر را ذکر کرده است. علت بروز این اختلاف طرحی بود که دولت ژاپن اتخاذ کرده و به موجب آن، مالیاتهای بیشتری را برای کالاهای عمدتا غربی در مقایسه با کالاهای عمدتا ژاپنی وضع نموده بود: در نتیجه، نوشیدنی سوشو (مشروب الکلیای که عمدتا در ژاپن تولید میشود) موضوع مالیات کمتری در مقایسه با دیگر مشروبات از جمله ویسکی قرار گرفته بود (که مشروبی بود که عمدتا در اروپا و ایالات متحده تولید میشد). اروپا و ایالات متحده با این استدلال که کالاهای ذیربط، اگر کالاهای مشابه نباشند، حداقل باید کالاهای مستثقیما رقابتی یا جایگزینپذیر تلقی گردند. هیات حل اختلاف پیشتر پذیرفته بود که تمامی کالاهای مربوطه (به استثنای وودکا که کالایی مشابه با سوشو محسوب میشود باید کالاهای مستقیما رقابتی یا جایگزینپذیر تلقی گردد. رکن استیناف اظهارات هیات حل اختلاف در این رابطه با تایید نمود. به اعتقاد رکن استیناف:
الف) ویژگیهای فیزیکی؛ ب) کاربرد نهایی و ج) دستهی تعرفهای کالاها عناصر مرتبط در تعیین رقابتی یا جایگزینپذیر بودن کالاها میباشند. رکن استیناف با تایید یافتههای هیات حل اختلاف اشعار داشت که معیار تعیین اینکه آیا دو کالای ذیربط، کالاهای مستقیما رقابتی یا جایگزینپذیر هستند را باید در بازار مربوطه جستجو کرد، بدین معنا که در واقع مشتریان هستند که در نهایت مشخص میکنند آیا دو کالای خاص در رقابت با یکدیگر قرار دارند یا خیر. بدین منظور، شاخصهای اقتصادی (به عنوان مثال کشش متقاطع بازار)100 در تعریف اینکه آیا دو کالای ذیربط را میتوان کالای مستقیما رقابتی یا جایگزینپذیر دانست یا خیر، تعیینکننده میباشند. جامعه اروپایی مطالعاتی را در میان مشتریان در این خصوص انجام داد، نتایج این بررسی نشان میدهد که در غیاب مالیاتهای متفاوت، مشتریان ژاپنی آمادهاند که شمار زیادی از مشروبات الکلی غربی را به جای سوشو مصرف نمایند (ص 25):
«در این قضیه هیات حل اختلاف بر این امر تاکید داشت که نه تنها باید به فاکتورهایی چون ویژگیهای فیزیکی، کاربرد نهایی و دستههای تعرفهای توجه شود بلکه معیار «بازار» فروش کالا نیز باید مدنظر قرار گیرد. به نظر میرسد که این گفتهی رکن استیناف صحیح است. گات 1994 یک سند تجاری بوده و سازمان جهانی تجارت نیز بیتردید با بازار در ارتباط است. توجه به رقابت میان کالاها در بازار مربوطه به عنوان یکی از فاکتورهای تعیینکنندهی دستهی کلی کالاهایی که ممکن است «رقابتی یا جایگزینپذیر» باشند را نمیتوان امری اشتباه دانست.»
همچنین بررسی و عنایت به کشش میان کالاها در جایگزینپذیری به عنوان معیاری برای بررسی بازارهای مربوطه نیز اقدامی صحیح و مناسب میباشد. باید دانست که هیات حل اختلاف، کشش متقاطع بازار را تنها «معیار تعیینکننده» در خصوص رقابتی یا جایگزینپذیر بودن کالاها محسوب نکرده است. این هیات اشعار داشته است:
«به اعتقاد هیات حاضر، معیار تعیینکننده در رقابتی یا جایگزینپذیر بودند کالاها این است که آیا کالاهای ذیربط، کاربرد نهایی مشترکی دارند یا خیر؛ امری که از جمله از رهگذر کشش میان کالاها در جایگزینی مشخص میگردد.»
رکن استیناف نیز با این نظر موافق بوده و تحلیل هیات در خصوص رقابتی یا جایگزینپذیر بودن کالاها که در پاراگرافهای (28)6 تا (32)6 انجام شده است را صحیح و بلااشکال میداند.
در قضیه مشروبات الکلی کره، رکن استیناف همین معیار را برای تعیین رقابتی یا جایگزینپذیر بودن کالاها به کار گرفت اما اظهار داشت که شاخصههای اقتصادسنجی تنها یکی از ابزارهایی است که میتوانند بیانگر وجود چنین رابطهای میان دو کالا باشند. مسائل موضوعی این قضیه بسیار مشابه قضیه مشروبات الکلی 2 ژاپن بود: بدین صورت که مشروباتی که عمدتا در کره تولید میشدند (یعنی سوجو) موضوع مالیاتی بسیار کمتر از مشروباتی (چون وودکا و ویسکی) قرار گرفته بودند که عمدتا در اتحادیه اروپا، کانادا و ایالات متحده تولید میشدند. اتحادیه اروپا، کانادا و ایالات متحده با طرح شکایت بر این عقیده بودند که رژیم مالیاتی متخذه توسط دولت کره در تغایر با مفاد گات قرار دارد. دولت کره در مقابل اظهار داشت که این سیستم را نمیتوان در مخالفت با گات دانست چراکه کالاهای ذیربط، کالاهایی مستقیما رقایتی یا جایگزینپذیر نمیباشند: این دولت اظهار داشت که قیمت سوجو101 برابر با جزئی اندک از قیمت مشروبات غربی موجود در بازار بوده و لذا تغییر در قیمت این کالا نمیتواند مشتریان را به سمت مصرف مشروبات غربی سوق دهد. بنابراین کره با توجه به تحلیل صورتگرفته در قضیه مشروبات الکلی ژاپن و با توجه به شاخصهای اقتصادسنجی موثر در رقابتی یا جایگزینپذیر بودن کالاها مدعی بود که در رابطه با سوجو، هیچ ادعایی را نمیتوان به موجب بند 2 ماده 3 طرح کرد.
خواهانها بر این عقیده بودند که این واقعیت که مشروبات الکلی غربی در یک بازار واحد در رابطهای رقابتی یا جایگزینپذیر با مشروب داخلی به سر میبردند دلیلی کافی برای رقابتی یا جایگزینپذیر بودند سوجو و دیگر مشروبات میباشد. هیات حل اختلاف در واقع نظر خواهانها را تایید نموده و کالاهای محل سوال را رقابتی یا جایگزیپذیر اعلام نمود: این هیات تنها در صورتی میتوانست تصمیم دیگری بگیرد که با استناد و برداشت از گزارش رکن استیناف در قضیه مشروبات الکلی 2 ژاپن، معیار کشش متقاطع بازار را تنها معیار تعیینکننده برای رقابتی بودن یا جایگزینپذیر بودن کالاها میدانست؛ حال آنکه به اعتقاد این هیات، چنین تفسیری از بند 2 ماده 3 صحیح نبود. فقدان اطلاعات سیستمیک در خصوص رفتار مشتریان نیز موجب نشد که هیات رسیدگی به اختلاف، این کالاها را از دیدگاه مصرفکنندگان کرهای، مشابه محسوب نکند. رکن استیناف تصمیم هیات رسیدگی را بی هیچ تغییری مورد تایید قرار داد؛ و بدین ترتیب از اهمیت شاخصهای اقتصادسنجی در تعیین رقابتی یا جایگزینپذیر بودن کالا کاسته و اظهارداشت که این شاخصها تنها یکی از شیوههایی است که نشان میدهد کالاهای ذیربط رابطهای رقابتی یا جایگزینشدنی دارند. البته رکن مزبور هیچ توضیحی در خصوص دیگر شیوههای موجود ارائه نمیدهد. اما در تایید اینکه سوجو و مشروبات غربی در واقع دارای چنین رابطهای هستند، فاکتورهای بسیاری را مدنظر قرار داد که البته قیمت در آن میان نبود (بخشهای 114 و بویژه 134، 135 تا 138):
1. رقابت بالقوهی میان کالاها
… به اعتقاد این رکن، واژه «قابل جایگزین» نشان میدهد که میان کالاهایی که در زمانی خاص، از نظر مصرفکنندگان جایگزین یکدیگر محسوب نمیشوند، اما به هر صورت این قابلیت را دارند که جایگزین یکدیگر شوند، باید نوعی رابطهی ضروری وجود داشته باشد…
2. انتظارات
همانگونه که اشاره شد، موضوع و هدف ماده 3 حفظ کیفیت شرایط رقابتی میان کالاهای وارداتی و داخلی میباشد.
3. معیار «آثار تجاری»
… هیات رسیدگیکننده اشعار داشته است که چنانچه بتوان وجود نوعی رقابت کمی میان دو کالا را اثبات نمود

پایان نامه
Previous Entries تحقیق با موضوع رویه قضایی، سازمان جهانی تجارت، قوانین داخلی، قوانین داخل Next Entries تحقیق با موضوع سازمان جهانی تجارت، حل اختلاف، قوانین داخلی، ساختار و نحو