تجارت الکترونیک، صنعت گردشگری، کاربران اینترنتی

دانلود پایان نامه ارشد

گردشگران خارجي وارده به كشور در سال 2010 تنها 740.000 نفر در مقايسه با 935 ميليون گردشگر جهاني است. فرانسه، آمريكا و اسپانيا در صدر اين ليست قرار دارند و ايران رتبه 59 را به خود اختصاص داده است. صنعت گردشگري، صنعت بسيار بزرگي است كه نزديك به 5 درصد توليد ناخالص داخلي جهاني را شامل مي شود و اين نسبت معمولاً بين 2 تا 10 درصد در كشورها متغير است (البدوي و سداد ؛ 2012) حال آنكه به دليل غفلت و عدم توجه به اين موضوع در كشور ما، سهم درآمد ايران از اين صنعت، ساليانه، تنها 500 ميليون دلار است . (البدوي و سداد ؛ 2012) همانطور كه از اين آمار و ارقام نمايان است، وضعيت گردشگري در كشور، از شرايط رضايت بخشي برخوردار نمي باشد كه بايد مورد عنايت و توجه بيشتري قرار گيرد و راهكارهايي براي بهبود آن انديشيده شود. يكي از عواملي كه مي تواند در اين ميان راه گشا باشد استفاده از قابليت هاي فناوري اطلاعات در گردشگري مي باشد كه منجر به شكل گيري مفهومي تحت عنوان گردشگري الكترونيكي شده و به تحول عظيمي در اين صنعت منجر شده است . (لاو و همكاران ؛ 2010 ) امروزه حدود 50 درصد از جمعيت كشورهاي توسعه يافته با استفاده از اينترنت براي تعطيلات آخر هفته خود برنامه ريزي مي كنند و به تبع آن از خدمات گردشگري برخط استفاده مي نمايند . (روحانی و زارع رواسان ؛ 1392) اينترنت به عنوان يك كانال توزيع در صنعت گردشگري در ، زمينه هاي اطلاعاتي، رزرو وسفارش دهي، خريد وحمل ونقل زنجيره ارزش گردشگري الكترونيك وارد شده است . فناوري اطلاعات و ارتباطات اثربخشي اين صنعت را هم در سمت مشتريان و هم در سمت سازمان هاي و شركت هاي گردشگري شديداً متحول نموده است . بدين صورت كه شركت هاي گردشگري مي توانند بدون محدوديت زماني و جغرافيايي، خود را به مشتريان بالقوه معرفي نموده و خدمات خود را ارايه نمايند و گردشگران نيز مي توانند از اين طريق اطلاعات موردنياز خود را به سرعت و با دقت بالا دريافت نموده و هزينه خدمات را نيز پرداخت نمايند . (بیوک اُزخان و اِرگون29 ؛ 2011) گسترش اين مفهوم در ، تمام ابعاد آن به سطحي رسيده است كه بي توجهي به آن ، جوامعي را كه قادر به پذيرش توسعه نبوده و از لحاظ فناوري عقب افتاده اند ، با چالش هاي جدي در بازار صنعت گردشگري روبرو مي سازد. از سويي ديگر بسياري از كشورهاي توسعه نيافته به خاطرعدم حضور در اين بستر بزرگ اطلاعاتي در شرايط كنوني، با خطري جدي براي صنعت توريسم خود مواجه هستند. اين كشورها هنوز قادر به تقويت زيرساخت هاي صنعت گردشگري الكترونيك خود نشده اند كه فقدان اين امكانات و خدمات ارتباطي در دنياي كنوني ، به معني ديده نشدن مقاصد تجاري و گردشگري اين كشورها از سوي بخش بزرگي از متقاضيان بازار توريسم در كشورهاي ثروتمند خارجي مي توان دانست .( بوهاليس و لاو ؛ 2008 )

2-2-5 گردشگری الکترونیک 30
گردشگری الکترونيک را مي توان مؤلفه ای اساسي و از انواع گردشگری همگام با تکنولوژی اطلاعات به شمار آورد که حداکثر دو دهه از ظهور آن نمي گذرد . (بمانيان وهمکاران؛1387: 73) گردشگری الکترونيک به معنای کاربرد کسب وکار الکترونيکي در مسافرت و گردشگری و به مفهوم ديجيتالي شدن همه فرايندها و زنجيره ی ارزش در گردشگری (مسافرت، مهمان پذيری و فروش غذا و مانند آن ) است. (کاظمي و همکاران؛ 1384 : 68 ) از بعد عملي گردشگری الکترونيکي عبارت از فن تلفيق روش های کسب وکارهای الکترونيکي و فناوری اطلاعات در شيوه ها و ابزارهای تدارک، ارائه و پشتيباني خدمات گردشگری برای ارائه خدمات مورد نياز گردشگران با کيفيتي بالاتر و هزينه ای کمتر است. در واقع گردشگری الکترونيک، ارائه ی الکترونيکي تمامي خدماتي است که در گذشته گردشگران به صورت سنتي از آنها استفاده مي کردند. گردشگری الکترونيک، همچنين به مجموعه ای از پايگاه های اينترنتي )دولتي و خصوصي( و استانداردها و پروتکل های خاص اطلاق مي شود که با توليد و بازنشر اطلاعات در فرمت های مختلف از قبيل متن، تصوير، کاتالوگ و بروشور، تيزرهای تبليغاتي و حتي خدماتي از قبيل رزرو هتل و خريد الکترونيکي معنا مي يابد.
يک گردشگر هنگامي که به يک سايت گردشگری الکترونيک وارد مي شود، تنها از طريق همان سايت و با برخورد با يک استاندارد خاص مورد استفاده در سايت کار کرده اما تمامي خدمات مورد نياز خود را دريافت مي کند. به اين معنا گردشگر نيازی ندارد که هر يک از سرويس های مورد نظر خود را از طريق يک سايت مجزا به واسطه ی کاربری جديد مرتفع کند، بلکه تمامي سرويس های مورد نياز را از طريق يک سايت مشترک و به واسطه ی کاربری يکسان دريافت کرده و اطلاعات مورد نياز خود را ساده تر به دست ميآورد. به واسطه ی اين فناوری، گردشگر با مراجعه به يک سايت معتبر گردشگری الکترونيک همه سرويس های مورد نياز برای سفر خويش را دريافت کرده و با کيفيت،سرعت و قيمت مناسب به خواسته های خود دست مي يابد. سرويسهايي که در گردشگری الکترونيک مرسوم هستند عبارتند از :
– اطلاع رساني شفاف، دقيق و معتبر
– انجام کليه ی تشريفات اخذ ويزا
– رزرو هتل ها و مراکز تفريحي سياحتي
– رزرو و اجاره ی وسايل نقليه
– اخذ بليت هواپيما، اتوبوس و قطار و مانند آن
– خريد برنامه های سفر و تورهای مختلف
اجزای گردشگری الکترونيکي درجات مختلفي دارد که ميتواند از ساده ترين کارها مانند دريافت کاتالوگ يک منطقه ی توريستي و يا خريد الکترونيکي بليت شروع شود و تا سفری در دنيای مجازی ادامه يابد. به تقريب تمام کارهايي که برای يک سفر نياز است را مي توان به صورت الکترونيکي انجام داد، مانند گرفتن ويزا از يک سفارتخانه ی خارجي که به آن رويداد الکترونيکي مي گويند. ويزای الکترونيکي يکي از سرويس های بسيار مشهور در زمينه گردشگری الکترونيکي است و کشورهايي که خدمات ويزا را به صورت الکترونيکي ارائه مي کنند، آن را يکي از شاخص های پيشرفت خود در زمينه فناوری اطلاعات و دولت الکترونيکي مي دانند. در اين ميان عرضه کنندگان محصول گردشگری تحت تأثير تقاضای گردشگری با گرايش به استفاده از فناوری های جديد به عرضه ی محصول گردشگری مي پردازند .)حسني ؛ 1388 : 100 )
اولین و شاید مهمترین گام برای ورود به تجارت الکترونیک داشتن یک وبسایت با ویژگی های مناسب است که بتواند جویندگان الکترونیکی را به خریداران الکترونیکی تبدیل کند . )لاو و چنگ31 ؛ 2006 ) سازمان های پیشرو از وب سایت به عنوان ، ابزاری کاربردی جهت نیل به اهدافی چون رشد و توسعه فعالیت های بازار، ایجاد رضایت در مشتریان و توزیع کنندگان و افزایش انعطاف پذیری فرآیندهای سازمانی استفاده می کنند. (چنگ و ونگ32 ؛ 2010 ) با آنکه استفاده از اینترنت برای رزرو اتاق در بسیاری از ، کشورها توسعه یافته امری عادی تلقی می شود . ( موسانت ، بوژانیک و ژانگ33 ؛ 2009 ) گزارشات گویای آنند که رزرو الکترونیکی در کشورهای در حال توسعه در ابتدای راه قرار دارد . به علاوه ، با وجود نقش مؤثر وبسایت در حفظ و برقراری ارتباط با مشتریان کنونی و جذب مشتریان جدید ، نتایج پژوهش های انجام شده در صنعت گردشگری و بطور خاص در صنعت هتل داری گویای آنند که وبسایت بسیاری از این سازمان های گردشگری عملکرد خوبی ندارند و از نظر مندرجات و ویژگی های لازم ضعیف هستند . (ماسورا34 و همکاران ؛ 2008 )
مرور متون مرتبط با گردشگری نشانگر آن است که تألیفات اندکی درباره ی فعالیت های تجارت الکترونیکی در بخش گردشگری ایران صورت گرفته است و در نتیجه اطلاعات اندکی نیز در این زمینه در اختیار است. (صلواتی و خانی ؛ 1392 : 170) در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی بیشتر در حیطه ی گردشگری قصد دارد میزان پذیرش و به کارگیری وبسایت و سازگاری با تجارت الکترونیکی در صنعت هتلداری ایران را بررسی نماید.
تأثیر اینترنت، ابزار بازاریابی کارآ در صنعت گردشگری، بطور گسترده ای پذیرفته شده است (باهالیس و لاو35 ؛ 2008 ؛ لاو، چی و باهالیس36 ؛ 2010 ) به طوری که می توان گفت تجارت الکترونیک و گردشگری یکدیگر را کامل می کنند . صنعت گردشگری صنعت اطلاعات فشرده است که در آن تجارت الکترونیک در حال حاضر نقش مهمی ایفا می کند. (کیم، لی و لاو 37؛ 2008 ) تجارت الکترونیک از طریق اینترنت بر اساس یک جریان در سراسر جهان این امکان را فراهم می کند تا اطلاعات بدون مانع از روشهای مختلف به کاربران اینترنتی برسد . با وجود 4/2 میلیارد کاربر اینترنتی در جهان (صلواتی و خانی؛ 1392) که هر روزه به تعداد آنها نیز افزوده می شود ، استفاده از این ابزار را جهت گسترش کسب و کار پراهمیت تر می سازد. این موضوع هنگامی مهم تر می شود که در عرصه ی رقابت ، سایر کشورها و سازمان های گردشگری رقیب هر چه بیشتر از این امکان بهره گرفته و مشتریان شان را به استفاده بیشتر از این امکان تشویق می کنند. آمارها و نتایج منتشر شده در مقالات (هاشم، مورفی، پرچیز و اکانر38 ؛ 2010 ؛ ماسورا، داوسن و اواردز39 ؛ 2000 ؛ پون و لاو40 ؛ 2005 ) گویای آنند که امروزه صنعت گردشگری و هتل داری کشورهای در حال توسعه توجه بیشتری به استفاده از ابزارهای الکترونیکی نشان می دهند. به طور مثال نتایج یک پژوهش گویای آن است که99 % از هتل های چهار و پنج ستاره و 78% از هتل های سه ستاره کشور مالزی دارای وبسایت بوده و از آن برای جذب هر چه کارآمد تر گردشگر استفاده می کنند .(هاشم و همکاران ؛ 2010 )

در این راستا توجه سازمان های گردشگری و به خصوص صنعت هتل داری ایران به استفاده از این ابزار از اهمیت ویژه ای برای کمک به رسیدن به بازار هدف برخوردار است .
براساس آخرين آمار اتحاديه ي جهاني ارتباطات یا ITU 41 در حال حاضر ايران از ضريب نفوذ اينترنت42 (ضریب نفوذ اینترنت شاخصی است که نشانگر درصدی از جمعیت یک کشور یا منطقه است که از اینترنت استفاده می‌کنند) در سطح 8/10 درصد برخوردار است. (ديواندري ،عابدي و ناصرزاده ؛ 1392 ) و اين در شرايطي است كه متوسط ضريب نفوذ اينترنت در جهان 7/16 درصد برآورد شده است . برآورد تعداد كاربران اينترنت در ايران در سال دو هزار ميلادي حدود250 هزار نفر بوده كه در مقايسه با برآورد كنوني منتشرشده كه به نيمه ي دوم سال 2008 ميلادي مربوط است، تعداد كاربران اينترنت ايران طي هشت سال ، افزون بر 9100 درصد رشد داشته است . همچنين بالاترين رشد ضريب نفوذ اينترنت در دوره ي سال هاي 2000 تا2008 ميلادي، متعلق به كشورهاي ايران، سوريه و عربستان سعودي با درصدهاي9100درصد ، 7006 درصد و3000 درصد اعلام شده است. (ديواندري ،عابدي و ناصرزاده ؛ 1392)
اگرچه مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات در سال 1368 برای اولین بار با هدف برقراری ارتباطات علمی و پژوهشی به شبکه ی بیت نت متصل شد، اما اینترنت به صورت عمومی از حدود سال 1372 برای استفاده های دانشگاهی وارد ایران شد. (صلواتی و خانی؛ 1392) این در حالی بود که پس از رژیم صهیونیستی ،ایران دومین کشوری بود که این امکان را در خاور میانه در اختیار گرفت. در حال حاضر ایران از نظر نرخ رشد دسترسی به اینترنت جایگاه بالایی را به خود اختصاص داده است ، به طوری که این نرخ طی پنج ساله منتهی به سال 2009 پنج برابر رشد داشته است . همچنین ایران بالاترین کاربران اینترنت در خاورمیانه را داراست و مقام سیزدهم را از لحاظ کاربران اینترنتی در بین کشورهای دنیا دارد. (صلواتی و خانی؛ 1392) شرکت ارتباطات ایران )که از سال 1350 تاسیس شده است ( مسئول کلیه امور ارتباطی کشور است . این شرکت تنها ارائه کننده زیرساخت های ارتباطاتی به همه ی کاربران خصوصی و عمومی است و همچنین تنها بخش مسئول برای همه آی پی ها و خدمات ارتباطی بین المللی کشور محسوب می شود . ضریب نفوذ اینترنت و ویژگی های کاربران اینترنتی از متغیرهایی است که در گسترش تجارت الکترونیک نقش اساسی ایفا می کنند. (صلواتی و خانی؛ 1392) اینترنت در ایران یک پدیده ی شهری است بطوری که 91 % از کاربران در شهرهای بزرگ زندگی می کنند.بر اساس اعلام مرکز آمار ایران در سال 1377 ، پنجاه و هشت

پایان نامه
Previous Entries اوقات فراغت، صنعت گردشگری، مواد مخدر Next Entries فروشگاه اینترنتی، فروشگاه آنلاین، ارزیابی تطبیقی