استقراض، افراد مبتلا، گروه کنترل

دانلود پایان نامه ارشد

خانوارهاي مبتلا فقيرتر از خانوارهاي غيرمبتلا بوده اند. خانوارهاي مبتلا چنانچه دسترسي به کمک درماني داشتند، 15 تا 16 برابر احتمال داشت که فقير نباشند (در صورتي که فقر را نسبت درآمد خانوار به مصرف آن تعريف نماييم). خانواده هاي غيرمبتلا چون خانواده هايي با اعضاي داراي سالهاي زياد تحصيل و اعضاي شاغل بيشتري بودند، محتملاً کمتر فقير بودند.
در زمينه واکنش هاي44 خانواده هاي مبتلا به ايدز، مطالعه اخير نشان مي دهد که متداول ترين واکنش خانواده ها به بحران مالي بنظر مي رسد که استقراض، استفاده از پس انداز و فروش دارايي بوده است. تعداد نسبتاً زيادي از خانواده هاي غيرمبتلا در 12 ماه پيش از انجام تحقيق، استقراض نموده بودند. همچنين مطالعه نشان مي دهد که خانواده هاي مبتلا به ايدز فشار بسيار زياد بيماري و مرگ را تحمل مي کنند و اين همراه با فقر شديدتر مي باشد.

در تحقيقي با عنوان “خانه خراب شدن: چگونه خانوارها با آسيب اپيدمي اچ آي وي/ايدز مقابله مي کنند؟” که توسط اشتينبرگ45 ، جانسون46 و… انجام گرفته است استراتژي هاي واکنشي خانوارها در مقابله با آثار سوء و آسيب هاي ناشي از بيماري ايدز مورد بررسي قرار گرفت. يکي از نکات مهم در اين تحقيق اين بود که يک “تصوير لحظه اي”47 از وقوع آثار ايدز را فراهم مي آورد. از اينرو مشکل است بتوان تشخيص داد که آيا مخمصه مالي خانواده ها مستقيماً ناشي از بيماري يا مرگ افراد مبتلا به ايدز بوده و يا اينکه از قبل وجود داشته است؟ اين مشکل هنگامي پيچيده تر مي شود که بدين موضوع توجه نماييم که خانوارهاي درگير ايدز در همه موارد فقيرتر از اطرافيان بودند. در اين مطالعه تعمداً بر اجتماعات فقيرتر تمرکز گرديد و اين، مسئله مذبور را پيچيده تر مي نمود. بخصوص که در بررسي از گروه کنترل استفاده نمي شد.
تحقيق مذبور به يافته هاي مهمي دست يافت که به برخي از آنها اشاره مي نماييم: بطور ميانگين 34 % از درآمد ماهانه خانوارها صرف مراقبت بهداشتي بيماران مي گشت؛ اين رقم در حوزه روستايي 50 % و در حوزه شهري 26% بود، در حالي که ميانگين ملي هزينه خانوارها در زمينه مراقبت بهداشتي 4 % در سال بود. خانوارهاي مورد مطالعه علاوه بر سقوط درآمدشان همزمان با افزايش تقاضا جهت هزينه مراقبت سلامتي مواجه مي شدند. بطور ميانگين حدود چهار برابر درآمد ماهانه خانوارها صرف هزينه کفن و دفن مي گشت. اين رقم در مناطق روستايي 5/3 برابر درآمد ماهانه و در مناطق شهري 5 برابر درآمد ماهانه را شامل مي شد.

در مطالعه ديگري با عنوان “بيماري بزرگسال و اثر آن بر رفاه خانوار در سوئتو، آفريقاي جنوبي” که توسط ون نيکرک48 ، گري49 ، استراثرس50 و ديگران صورت گرفت در نتيجه گيري از يافته هاي خود مي آورد که رفاه خانوارها بطور معکوس بوسيله افزايش مخارج مراقبت درماني بيماري تحت تاثير قرار گرفته بود. کاهش متداوم درآمد و رشد استقراض خانوار، آسيبهاي سوئي بر توان خانوار جهت رهايي از فقر خواهد داشت.

در تحقيق ديگري حميرا فلاحي طي مطالعه اي با عنوان ” بررسي ميزان بهره مندي افراد HIV مثبت از خدمات بهداشتي درماني و عوامل موثر بر آن” که در سال 1385 انجام گرفت، به مطالعه ميزان بهره مندي افراد آلوده بهHIV از خدمات بهداشتي-درماني و عوامل موثر بر عدم بهره مندي آنان پرداخته است. 1/56% افراد آلوده به HIV مورد مطالعه فاقد بيمه بودند. ميانگين مدت آلودگي افراد به HIV 9/36 ماه بود. بنا بر نظر محقق اين مسئله همراه با فقدان بيمه که در بيش از نيمي از افراد مورد مطالعه وجود داشته، عدم دسترسي به خدمات مورد نياز و متعاقب آن کيفيت نامناسب زندگي را در اين مبتلايان مطرح مي نمود. افزايش بالاي بيکاري افراد پس از آلودگي به HIV از 5% به 52% و کاهش چشمگير تعداد شاغلين آزاد و گروه کارمند-کارگر، عدم امنيت شغلي در افراد آلوده به HIV بخصوص در گروههاي شغلي آزاد و کارگري-کارمندي را نشان داده است. بر اساس اين تحقيق 27% افرادي که جهت دريافت خدمات مراجعه نداشته اند علت عدم مراجعه را هزينه بالا عنوان نموده اند که اين مسئله با کم بودن پوشش بيمه در اين افراد از يک سو و از دست دادن شغل بعد از اطلاع از آلودگي بهHIV از سوي ديگر مرتبط است. 20% از افراد نيز نگراني از پذيرفته شدن توسط کادر درماني را علت عدم مراجعه خود ذکر نموده اند که اين نگراني مي تواند ناشي از “انگ” جامعه نسبت به اين بيماران باشد. 75 % افرادي که از خدمات تشخيصي درماني بهره مند نشده اند بدليل عدم پذيرش آنان توسط کادر درماني بوده است. بر اساس اين تحقيق شايع ترين علت عدم بهره مندي افراد آلوده بهHIV متقاضي دريافت خدمات تشخيصي درماني، عدم پذيرش کادر درماني است که نشان دهنده اين است که يا آگاهي و دانش کادر درماني در خصوص بيماري ايدز کم است يا در صورت داشتن دانش کافي، اين دانش به تغيير در نگرش و عملکرد آنان منجر نشده است. بطور کلي تحقيق فوق بدين نتايج مي رسد که کم بودن پوشش بيمه و از دست دادن شغل بعداز اطلاع از آلودگي افراد بهHIV در پايين بودن دسترسي اين افراد به خدمات مورد نياز (خدمات خارج از بسته ارائه شده در کلينيک هاي مشاوره بيماري هاي رفتاري) حائز اهميت است. از مهم ترين پيشنهادات اين مطالعه به محققين و همينطور سياستگذاران مربوطه گسترش پوشش بيمه اي با توجه به پايين بودن اين پوشش در مورد افراد مورد مطالعه بمنظور بهبود دسترسي به خدمات تشخيصي درماني و بهبود کيفيت زندگي و همينطور شناسايي علل از دست دادن شغل پس از آلودگي آنان به HIV و شناسايي راهکارهاي حمايتي لازم جهت حفظ مشاغل اين گروه از افراد است.
2. 17 تجربه ايدز در ساير کشورها
در اين بخش به بررسي تجربه ساير کشورها در رابطه با وضعيت اپيدميک و نيز اقتصادي، اجتماعي اچ آي وي/ايدز مي پردازيم. جهت طبقه بندي اين مبحث از معيار متعارف تقسيم بندي در باب بررسي وضعيت جوامع يعني جوامع در حال توسعه و جوامع توسعه يافته استفاده مينماييم.

2. 17. 1 جوامع در حال توسعه
بيشتر افراد آلوده به ويروس ايدز در كشورهاي فقير زندگي مي كنند. اين قبيل كشورها غالباَ داراي رشد اقتصادي بسيار پايين همراه با ساختارهاي اقتصادي و اجتماعي ضعيف و آسيب پذيري هستند. در دهه هاي اخير ايدز که در گذشته بيماري اغنياء محسوب مي گرديد، به سمت گروههاي فقير معطوف شده است. اکنون اين فقرا هستند که بيشتر به ايدز مبتلا مي شوند. “در سال 2000 نرخ ايدز در هيچيک از کشورهاي با درآمد بيش از 5000 دلار به يک درصد نرسيده است. نرخ متوسط شيوع آلودگي در کشورهاي با درآمد بيش از 5000 دلار حدود 23/0 درصد و در کشورهاي با درآمد کمتر از 1000 دلار، 4/4 درصد ( حدود 21 برابر) است” (قودجاني،47:1384).
کشورهاي فقير چون از درآمد کمتري نسبت به ساير گروهها برخوردارند، از دسترسي به وسايل پيشگيري از ايدز محرومند و يا بدليل عدم آگاهي و اطلاع از روشهاي انتقال آن و عدم برخورداري از فرصت لازم جهت طي آموزش در باب اين مسائل بيشتر در معرض ابتلا به ايدز قرار دارند.

2. 17. 1. 1 تجربه آفريقا
از ابتداي پيدايش ويروس ايدز تا کنون آفريقا از جمله بزرگترين مناطق آلوده به اين ويروس در سطح جهان شناخته شده است. حتي برخي نيز منشاء انتشار اين ويروس را آفريقا مي دانند. در جنوب صحراي آفريقا، منطقه اي از جهان که شديداً تحت تاثير اپيدمي جهاني ايدز قرار گرفته است، اچ آي وي و ايدز علت ميزان بالايي از رنج ها و مشقات انساني گرديده است. نزديک به 66% افراد اچ آي وي مثبت در اين منطقه زندگي مي کنند، گرچه اين تعداد کمتر از 10% کل جمعيت را شامل مي گردد. در منطقه جنوب صحراي آفريقا 91 درصد مبتلايان از راه تماس با جنس مخالف آلوده شده اند. آشکارترين اثر بحران مذبور بيماري و مرگ بوده است، اما پيامد بيماري مطمئناً محدود به بخش بهداشتي نبوده است؛ خانوارها، آموزش و اقتصاد همراه با ديگر بخش هاي جامعه بطور بارزي تحت تاثير قرار گرفته اند.
تنها در طي سال 2005 برآورد گرديد که 2 ميليون بزرگسال و کودک در نتيجه ايدز در منطقه جنوب صحراي آفريقا فوت کردند.
تلفات اچ آي وي و ايدز در سطح خانوار مي تواند بسيار شديد باشد. هيچ بخشي از جمعيت مصون از اثرات اچ آي وي نيست. اغلب فقيرترين بخش جامعه که در مقابل اپيدمي آسيب پذيرترند و پيامدهاي شديدتري را متحمل مي شوند در معرض اچ آي وي قرار دارند. در برخي موارد، بروز ايدز به معني اين است که خانوار از بين مي رود؛ به اين شکل که والدين مي ميرند و کودکان جهت نگهداري و تربيت به نزد خويشاوندان شان فرستاده مي شوند. مطالعه اي درباره آفريقاي جنوبي تاييد مي کند خانوارهايي که يکي از افراد بزرگسال خود را در اثر ايدز از دست داده اند 4 برابر بيشتر از خانوارهايي که دچار مرگ ناشي از ايدز نشده اند احتمال داشت که تجزيه شده و از بين بروند(Hosegood and Mcgrath et al,2004).
در زمينه نيازهاي اساسي مطالعه اي در آفريقاي جنوبي نشان مي دهد که خانوارهاي قبلاً فقير که با ابتلاي اعضاي خود به اچ آي وي يا ايدز مواجه مي شوند اقدام به کاهش هرچه بيشتر مخارج شان در زمينه ضروريات زندگي خود مي نمايند. مخارجي که بيشتر احتمال دارد که قطع شوند عبارتند بودند از: پوشاک (21%)، برق (16%) و ساير خدمات (9%). سقوط درآمد خانوار در حدود 6% اتفاق مي افتد و موجب کاهش ميزان مصرف غذا در بين خانوارها مي گردد. تقريباً نيمي از خانوارها گزارش داده بودند که بارها دچار سوء تغذيه گشته اند(Steinberg,2002).

Box-1

يکي از واکنش هاي تاسف آور در برابر مرگ در ميان خانوارهاي فقير ممانعت از تحصيل فرزندان (بويژه دختران) است. اغلب مدارس شهريه هايي خارج از توان پرداخت خانوارها را طلب مي کنند همچنين نيروي توليد و کار کودکان در خانوار مورد نياز مي باشد.
Box-2

2. 17. 1. 2 جنوب و جنوب شرق آسيا
هند
هند يکي از بزرگترين و پرجمعيت ترين کشورهاي جهان با بيش از يک ميليارد نفر سکنه است. از اين تعداد در حال حاضر حداقل 5 ميليون نفر با اچ آي وي زندگي مي کنند. طبق برآوردها، هند نسبت به ساير ملل جهان بيشترين تعداد افراد اچ آي وي را دارد(UNAIDS,2006).
اچ آي وي در هند در مقايسه با برخي ديگر از کشورها ديرتر پديد آمد، اما اين موضوع پيامدهاي آنرا محدود نکرد. نرخ آلودگي در طول دهه 1990 صعود نمود و در سالهاي اخير اين رشد بيشتر نيز گرديده است. تدوام بحران به وخيم تر شدن اوضاع انجاميده است، چنانکه اين موضوع روشن کرده است اپيدمي نه تنها مربوط به گروه ها (نظير شاغلين جنسي و رانندگان کاميون) -که در اصل دليل عمده آن اين روش انتقال است- مي شود، بلکه تمام بخش هاي جامعه هند را تحت تاثير قرار داده است.
درکشوري که فقر،بيسوادي و نبود بهداشت شايع است،رشد ايدز چالشي ترسناک بوجود مي آورد.

Box-3
51UNAIDS برآورد نمود که تا پايان سال2005، 7/5 ميليون نفر در هند با اچ آي وي زندگي مي کنند و تاييد مي کند که هند بيشترين تعداد افراد آلوده به اچ آي وي را در مقايسه با ساير کشورهاي جهان دارد .(UNAIDS,2006) از طرف ديگر NACO52 برآورد کرد که 2/5 ميليون نفر در هند به اچ آي وي آلوده شده اند که نشان دهنده اين است که در اين کشور در مقايسه با آفريقاي جنوبي افراد کمتري به اين ويروس آلوده شده اند(NACO,2006). به هر رو، اين موضوع روشن است که تعداد افراد آلوده از طريق اپيدمي بسيار زياد مي باشد.

بدنامي و تبعيض در هند
در هند مانند جاهاي ديگر به ايدز به مثابه “مشکل ديگر افراد”53 نگريسته مي شود. به اين معنا که هر چيزي که زندگي افراد را در حدود جامعه تحت تاثير قرار مي دهد، “سبکهاي زندگي”54 اي که بدانها با بعنوان “فاسد”55 نگريسته مي شود. با وجودي که اچ آي وي در ميان عموم جمعيت مشاهده مي شود، اپيدمي اچ آي وي در ميان عموم مردم هند “بد تعبير شده”56 و افراد آلوده به اچ آي وي مورد “بدنامي” قرار مي گيرند. افرادي که با اچ آي وي زندگي مي کنند با تهاجمات خشونت

پایان نامه
Previous Entries افراد مبتلا، خانواده گسترده، اقتصاد خانواده Next Entries زنان شاغل، خون آلوده، استقراض